Nieuwsbrief dr. paul (mei 2013)

02-05  Gisteren bij een echtpaar op bezoek geweest. De vrouw was naar haar ouders teruggekeerd, maar was nu weer bij haar man. Het was niet gering wat ze te verstouwen kreeg, de man was verschrikkelijk ontrouw geweest. Diep in haar hart was nog woede, zoals ze eerlijk vertelde. Ze wilden echter toch samen weer verder en er leek oprecht berouw van de kant van de man. We konden samen bidden en ze konden samen naar de Here om Zijn zegen te vragen.

Dit was weer kostbaarder dan goud of zilver voor ons.

Een vrouw, die al ruim een jaar in een groepje komt, omdat ze haar leven wilde veranderen

bleek toch nog steeds de vriend, die ze had (en die zelf ook een vrouw had), nog steeds geregeld te “ontvangen”. Ze was de laatste maand een keer of vier op het spreekuur geweest met onduidelijke klachten en we besloten tot een aids test. Positief. Al met al dus geen lekker saldo. We zeiden haar, dat we van haar houden, maar dat ze zo niet naar het wekelijkse groepje dient te komen. Kun je nagaan, ik geloof, dat we wel 100 keer hebben duidelijk gemaakt, dat dit beslist niet de weg van de Here is. Eens te meer duidelijk, dat onze woorden alleen niet voldoende zijn, maar dat de overtuiging van en door de Heilige Geest onmisbaar is. Kijken maar hoe het verder gaat.

(24-05  was ze er weer, ze was aan het vasten, het lijkt me dat er iets gebeurt in haar hart).

Tot slot nog een vrouw, wier man sinds twee jaar in Zuid Afrika was en maar niet thuiskwam. Hij had daar ook een vrouw en stuurde geen geld. Zelf was ze sinds vijf maanden niet ongesteld geweest, maar had geen vriend. Toch maar een echo gemaakt en jawel hoor, een baby in haar buik. Het bleek toen, dat er toch wel een man aan te pas was gekomen. Het roerde me. Je zal in zulke omstandigheden leven.

09-05 Een half jaar geleden ongeveer hebben we een begrafenis bezocht, waar een zogenaamde Zion prediker vertelde, dat de overledene naar de hemel was gegaan omdat er in de bijbel staat, dat er aldaar vele woningen zijn. Hij las dat ook voor. Daarna vertelde hij, dat je dus de geesten van de voorouders ook moet eren. Daar slaat hij de plank mis. Ze hebben in deze Zion godsdienst een mix van tovenarij en bijbel. Vandaag was er weer een begrafenis met veel mensen, ik schat meer dan 300. Deze zelfde Zion prediker was er weer en vroeg me of ik iets had voorbereid om te spreken. Vanzelfsprekend dus. We namen de gelegenheid waar, om hetzelfde te lezen in Joh. 14 , maar daarna ook het vervolg : “Jezus is de weg, de waarheid en het leven”. Niemand komt tot de Vader dan door de Zoon. Het is dus geen leugen, dat er veel woningen zijn in de hemel. Maar er is wel een voorwaarde: geloof in de Here Jezus. Dit was een uitgelezen kans om de volle waarheid door te geven voor velen. We waren heel dankbaar.

Daarna naar een man, die in moeilijkheden lijkt te zitten. Hij heeft verantwoordelijkheid genomen in 1 van de groepjes en lijkt dat goed te doen. Echter, zijn vrouw was hem gesmeerd naar haar ouders, een paar weken geleden. Ze had de twee jongste kinderen meegenomen. Het 2 na jongste kind was al bij haar ouders, die overigens meer dan 100 kilometer verderop wonen. De man heeft onlangs een baan gekregen en komt al ruim een maand niet in het groepje. Vorige week ging hij zijn vrouw opzoeken. De ouders van de vrouw wilden de tovenaar raadplegen voor de kinderen. Dit was voor de man de reden om zijn kinderen mee naar huis te nemen. Hij kwam dus niet op zijn werk deze week. Ik sprak vandaag zijn baas en die zei me, dat hij de man had gezien en dat hij aan de alcohol was. Tot overmaat van ramp was de zuster van onze man ook nog in het ziekenhuis opgenomen en heeft aids. De buurt biedt geen hulp. Al met al dus een rotsituatie. Ik voelde me sterk gedrongen hem na de begrafenis op te gaan zoeken. Dit tot sterke afkeuring van onze Januari. Zo’n bezoek helpt toch niks, in zo’n geval kun je alleen maar bidden, zei hij. Op zich geen verkeerde gedachte. Hij gebruikte de hele reis naar het huis van de man (ongeveer 5 kilometer hobbelen) om me duidelijk te maken, dat de man toch niet thuis was en dat we onze tijd verspillen en dat ik hem nou eenmaal nooit geloof. Een paar honderd meter stopten we om de buurvrouw te vragen of hij thuis was. Nee dus. Ach, toch maar even gaan kijken. Stom dus volgens Januari : “zie je nou wel, hij is niet thuis”. Toch maar even kijken. En raad eens wat, de man was thuis, hij was niet dronken maar zag er rustig uit. Hij deelde met ons zijn zorgen en problemen. We boden hem hulp aan. Na wat heen en weer praten, komen we tot het plan om te proberen hulp voor de kinderen overdag te krijgen, zodat hij naar zijn werk kan. We zullen het morgen aan het groepje voorleggen, waar we vrijdag altijd heen gaan en waar hij bij hoort. Achteraf dacht ik bij mezelf, dat je gevoel je niet altijd hoeft te bedriegen, soms kan het van de Here zijn.

15-05  De volgende dag hebben we de man weer gesproken. Hij vertelde dat hij zich had afgevraagd waarom hij geboren was, hij was ten einde raad. Hij kwam weer in de “groep onder de boom” en het was een gezegende tijd. En passant konden we een kind van hem nog malaria medicijnen geven (we hebben altijd wel wat in de auto liggen), het kind was knetterziek en de man had besloten om af te wachten en nog maar niet naar het ziekenhuis te gaan.

16-05  Vorige week hebben we een plaatselijke chef gevraagd of het wat zou zijn om informatie over malaria en aids te geven. De suggestie viel in goede aarde en vandaag was het zover. Een paar honderd mensen hebben zich verzameld en we hebben uitvoerig uitleg gegeven:

Muskietennetten niet gebruiken om kippen of groente te beschermen tegen respectievelijk havik of ongedierte, maar tegen muskieten!!

Vervolgens het hete hangijzer van de grenzeloze losbandigheid met betrekking tot de aids. Geen blad voor de mond genomen, maar alles duidelijk bij de naam genoemd. Als je in Zuid Afrika gaat werken en daar de hoeren bezoekt, ben je in zekere zin een moordenaar. Voor vrouwen hetzelfde hier, als ze de ene na de andere man nemen. Ze leken het allen te snappen, maar mannen geven de vrouwen de schuld en de vrouwen de mannen. Seksualiteit wordt beschouwd ongeveer net als eten. Als je honger hebt neem je toch een boterham? Iets als zelfbeheersing of trouw is bijna buitenaards. Men heeft nooit anders geleerd en voorgedaan gekregen, dat je dus gewoon moet eten zoveel je kunt. Ik geloof, dat de duivel met zijn trawanten hier een belangrijke rol spelen. De lust stimulering met de desastreuse gevolgen is koren op des duivels molen. Hier lag onze kans om op het eind de bijbel omhoog te houden. Als je werkelijk verandering wilt, is er Iemand, die je wil helpen.

19-05   Gisteren waren we uitgenodigd voor een trouwerij. Een en ander was georganiseerd door de groep uit Nhanchokwe. We konden spreken over de bijbel. Dan werd ons gevraagd het echtpaar de zegen van de Here te geven en dan de bruidsgeschenken ook te zegenen. Dit had ik allemaal niet verwacht. Achteraf dacht ik bij mezelf, toch zou het goed zijn om eerst met het bruidspaar te spreken, misschien waren ze eergisteren nog bij een tovenaar geweest. Het leek me niet, maar je weet maar nooit. Al met al leek het een mooie bruiloft waar de Here werd gezocht en gevolgd. Alles door deze groep bedacht en georganiseerd. De vader van de bruid vertelde, dat ze van plan zijn ergens anders een plek te zoeken en een ruimte te gaan bouwen, waar ze kunnen samenkomen ook als het regent. Verder lieten ze weten, dat ze vandaag met een andere groep wilden samenkomen. Ik was blij en dankbaar. 24-05   Het afgelopen jaar is er heel wat gebouwd. Vier kamers, waarvan er nu 1 door het vaccinatie team van de lokale gezondheidsautoriteit wordt gebruikt. Er staat een tandarts stoel in kamer 2. In juni hoopt er een tandarts korte tijd te komen. In de beide andere kamers staan bedden, die we gebruiken om mensen op te nemen. Er staat een röntgen apparaat al een tijdje te wachten om ook in 1 van de kamers geplaatst te worden. Verder is de verdieping op het gasten- c.q. woonhuis bijna klaar. Vloeren zijn betegeld, septic tank is klaar. Het ziet er mooi uit. Vooral de bescherming tegen de zomerse hitte door de isolatie platen op het nieuwe dak, is een grote verbetering. Er is elektriciteit gekomen en aangesloten, ook een grote verbetering. We genieten er van.

– De maand is alweer om. In dankbaarheid zie ik terug. Veel mensen mogen bereiken met het evangelie. Woensdag naar een nieuwe plek, ergens ver, ver weg. Meer dan een uur rijden. Vijf vrouwen waren aanwezig. Een meisje van 17 was bij ons gekomen wegens problemen. Ze zou een demon hebben. We hebben het evangelie uitgelegd en dat de Here Jezus wil helpen bij ieder probleem. Ze zullen laten horen als ze verder willen gaan.

– Een opmerkelijk gebeuren is, dat onze auto het al 6 weken uithoudt zonder mankement. Ik ervaar het als rechtstreeks ingrijpen van de Here, nadat we hadden besloten om de problemen, die er zijn aan Hem voor te leggen, in plaats van ergernis of kritiek te geven. Er is namelijk sinds drie weken alleen onze auto hier en hij doet het dus prima.

Wil je bidden voor ons, bid dan alsjeblieft, dat Hij meer zal worden en ik minder.

Wees gezegend.

Shalom, 

Paul

 

 

Voelt u zich aangesproken door alle werk wat er gebeurt en dr. Paul met zijn helpers in Mozambique meemaakt, dan kunt u onze stichting helpen door een eenmalige gift te geven of donateur te worden voor een vast bedrag per maand.

U kunt dit doen door een storting te doen op rek. nr. NL14RABO 0132503646 t.n.v. Stichting Kliniek Závora Mozambique

Secretariaat Stichting: Bikkelstenen 27, 9201 HV Drachten